info [at] jeroendiepemaat [dot] nl

Main menu

nieuws

Voorzitterswoord Driemaster: De laatste voor Diepemaat

Voorzitterswoord Driemaster: De laatste voor Diepemaat

01-11-2009

Mijn laatste voorzitterswoord. Ik schrijf het zo’n drie weken voor mijn afscheidscongres in Almelo, maar het is nu pas te lezen. Ik heb altijd geprobeerd in mijn bijdragen op deze plek wat te schrijven over de politieke actualiteit, omdat de JOVD in de eerste plaats een politieke vereniging is die vanuit een kritische en onbevangen houding de politieke agenda probeert te beïnvloeden. Na negen van dat soort stukjes veroorloof ik het me iets meer van de kostbare ruimte hier in te nemen en terug te blikken op twee en half jaar de JOVD besturen.

Almelo is de stad waar ik ben opgegroeid en waar ook mijn politieke leven is begonnen. Op het Pius X College aldaar werd mijn interesse gewekt voor het debat in wedstrijdvorm. Ik nam deel aan het Model European Parliament, op weg naar het lagerhuis en het NK debatteren. Ook in die tijd schuilde in mij al een klein liberaaltje. Het duurde niet lang of ik werd lid van de JOVD.

Vanaf dat moment ging het snel. Heroprichting van de afdeling Twente, deelgenomen aan diverse projectgroepen, meegeschreven aan moties en notities en politiek commissaris defensie geweest. In mei 2007 werd ik Algemeen Secretaris en in november werd ik verkozen tot Landelijk Voorzitter.

Twee jaar na die verkiezing kan ik terug kijken op boeiende, maar politiek roerige tijden. Wilders schoot omhoog in de peilingen, zo ook zijn grootste belager (D66...) en ten slotte brak er ook nog een kredietcris uit.

Ondertussen zat het kabinet stil, zakte de PvdA als een baksteen in de peilingen en zijn wij met zijn allen aandeelhouder geworden van een aantal banken. Ella Vogelaar trad af, minister Cramer verbood de gloeilamp en weet iemand waar Maria van der Hoeven is gebleven?

Voorzitter van de JOVD zijn is niet altijd makkelijk. Aan de ene kant ben je het gezicht naar buiten toe, voor media, politiek en publiek. En aan de andere kant ben je ook de voorzitter van de vereniging, die het Hoofdbestuur moet aansturen en ook de vereniging als geheel in goede banen moet leiden. Dat is een hele onhandige spagaat die nogal wat creativiteit vergt. Je moet op hetzelfde moment politiek ‘doen’, maar er ook voor zorgen dat de tandwielen van de organisatie geolied blijven.

Voor mij was de directe aanleiding om lid te worden van de JOVD mijn drive om iets met mijn liberale ideeën te doen. Debatteren over je idealen, die laten horen aan anderen en daar de wereld misschien een stukje beter mee te maken. Het organisatorische aspect van de functie was nooit mijn grootste hobby, maar het is wel het aspect waar ik het meeste van heb geleerd. Je krijgt immers niet elke dag de kans een organisatie met ruim 1700 leden, meer dan 20 afdelingen en een flink budget te besturen. En eigenlijk is dat politiek, partijpolitiek. En zoals actieve JOVD’ers weten kan dat in onze club een hele ongewisse vorm van politiek zijn…

Ik heb Nederland goed leren kennen de afgelopen twee en half jaar. Vanuit Enschede heb ik bijna elke stad in Nederland wel een keer bezocht, van Groningen tot Maastricht en van Amsterdam tot Middelburg. Ik ben in debat geweest met scholieren, studenten, PJO-leden van de meest uiteenlopende kleuren, VVD’ers, opiniemakers, politici uit alle lagen van bestuurlijk Nederland, linkse mensen, rechtse mensen, pensioenfondsbestuurders, ouderen, jongeren en natuurlijk JOVD’ers. Al die uren reizen, vaak per trein en soms per auto, waren met name in de heel vroege en zeer late uren een aanslag op mijn nachtrust, maar daarom niet minder leuk.

Wat leuk is, maar soms ook lastig, is dat je als voorzitter van een politieke jongerenorganisatie wordt gevraagd om op de meest uiteenlopende onderwerpen te reageren of er zelfs met specialisten over in debat te gaan. Vaak kende ik niet alle details, maar ik kon in ieder geval altijd terugvallen op de ideologische basis van het liberalisme. Het is ontzettend interessant om dieper in onderwerpen te duiken waar je tot dan toe nog niet veel weet van hebt. Daar word je toch elke keer weer een stukje wijzer van. Zo heb ik een boel bijgeleerd over onder andere de wetgeving op het gebied van kraken, de woningmarkt en ons onderwijssysteem.

Een groot voordeel is dat je geen zetels bezet in de tweede kamer en dus ook niet bang hoeft te zijn voor electorale gevolgen van wat je zegt. Je kunt dus altijd zeggen wat je echt vindt en hoe je de Nederland het liefst zou zien.

Ondanks alle aanvallen die, met name door links Nederland, zijn gedaan op het liberalisme sinds het uitbreken van de kredietcrisis ben ik de afgelopen jaren alleen maar meer overtuigd geraakt door het liberalisme.

Wat mij het meest stoort is dat alle vrijheden en liberale verworvenheden waar in Nederland tientallen jaren voor geknokt is op de helling zijn komen te staan. Dat geldt niet alleen voor het economisch liberalisme, maar vooral voor de persoonlijke vrijheden. Zoals bijvoorbeeld het recht op euthanasie en abortus, de vrijheid van meningsuiting en de rechten van homo’s binnen met name het bijzonder onderwijs.

Gelukkig heeft het kabinet Balkenende IV het momenteel iets te druk met het managen van de economische crisis (wat ook nog niet echt lukt), waardoor de eerder aangezwengelde discussies over euthanasie en abortus iets naar de achtergrond zijn verdwenen. Maar dat maakt het niet minder ernstig.

Er ligt voor liberalen, en dan met name de jonge generatie, een grote taak om die vrijheden te blijven verdedigen en uitbreiden. En om ervoor te zorgen dat de jonge generatie van nu niet het slachtoffer wordt van de economische crisis. Ik heb de afgelopen twee jaar mijn steentje daaraan bij proberen te dragen en zal daar zeker mee doorgaan. Maar nu is het aan mijn opvolger, Martijn Jonk, om dat stokje van mij over te nemen. Ik heb er alle vertrouwen in dat hij dat met verve zal doen.

Er zijn veel mensen binnen en buiten de JOVD die mij de afgelopen tijd met raad en daad terzijde hebben gestaan, en die ben ik daarvoor heel veel dank verschuldigd.

Ik mag dan inmiddels wel zijn afgetreden als voorzitter van de JOVD, maar u bent nog niet van me af. Als overtuigd liberaal blijf ik knokken voor mijn idealen. Ik wil de JOVD bedanken dat mij deze mooie tijd en kans gegund is, en we zien elkaar ongetwijfeld nog terug in de toekomst!

Jeroen Diepemaat

Dit voorzitterswoord verscheen in november 2009 in “Driemaster”, de verenigingsperiodiek van de JOVD.